Łucja Robak
Wróciła na swoje stare miejsce przy Szybie Daniłowicza rzeźba górnika wykonana przez pana profesora Jacka Pugeta. Ta rzeźba została wykonana w roku 1958 i do roku 2006 cały czas była pod Szybem Daniłowicza — mówi Marian Leśny, Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka”.
Impulsem do przywrócenia rzeźby na swoje dawne miejsce była archiwalna, prywatna fotografia prezesa Mariana Leśnego. Wykonana w stylu realizmu socjalistycznego rzeźba przedstawia górnika w stroju roboczym, z kilofem na ramieniu oraz tradycyjną lampką, zwaną również zicherką.
Szyb Daniłowicza jest miejscem, w którym spotykają się turyści z całego świata, ta rzeźba przyciągała swoim wyglądem, swoją mocą, którą czerpała na pewno z soli. Rzesze turystów, którzy robili sobie pamiątkowe zdjęcia, mają wspomnienia z przyjazdu do Wieliczki i wspomnienia z podziemi naszej kopalni — dodaje Marian Leśny, Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka”.
Uroczystość była także okazją do wręczenia odznaczeń państwowych. Generalna Konserwator Zabytków Bożena Żelazowska wręczyła zasłużonym pracownikom kopalni oraz górnikom-rzeźbiarzom medale „Gloria Artis” oraz odznaki „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
Ten tytuł dzisiejszego spotkania “Górnik powrócił do domu” jest też takie symboliczne, ponieważ w 2006 r. został usunięty sprzed Szybu Daniłowicza i przez dokładnie 20 lat był poza rejonem turystycznym, był posadowiony w rejonie Szybu Kinga, gdzie właściwie praktycznie mogli go oglądać tylko górnicy pracujący przy szybie — wspomina Marian Leśny, Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka”.
Wydarzenie uświetnił koncert Reprezentacyjnej Orkiestry Dętej Kopalni Soli „Wieliczka” oraz otwarcie towarzyszącej plenerowej wystawy historycznej.
Dzisiaj wrócił na swoje miejsce i w dalszym ciągu stanowi element, przy którym turyści robią sobie pamiątkowe zdjęcia z kopalni, wspominając pobyt w Wieliczce. Po paru latach będą na pewno oglądać to zdjęcie, mając wspomnienia z podziemnej trasy turystycznej — mówi Marian Leśny, Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka”.
Przywrócenie rzeźby do reprezentacyjnej strefy zabytku zamyka dwudziestoletni rozdział jej nieobecności i stanowi trwały akcent w kultywowaniu górniczej tożsamości całego regionu.
Napisz komentarz
Komentarze