Wojewoda małopolski Krzysztof Jan Klęczar zdecydował złożyć skargę na uchwałę nr XLI/846/25 Rady Miasta Krakowa z 19 listopada 2025 roku w sprawie wprowadzenia zakazu odpalania fajerwerków, petard, ogni sztucznych i innych materiałów pirotechnicznych widowiskowych w okresie całorocznym na terenie Gminy Miejskiej Kraków. Skarga jest przygotowana, zgodnie z przewidzianymi terminami zostanie wysłana po 25 grudnia.
Przede wszystkim wojewoda Klęczar zaznacza, że bardzo szanuje samorządową autonomiczność. Dlatego w ramach ocen nadzorczych stara się nie podejmować działań radykalnych, a raczej skłaniać organy samorządowe do pogłębionej refleksji czy podejmować działania pozwalające na szerszą ocenę prawną. Co do zasady oceny te obejmują aspekt formalny (zgodność z przepisami), a nie merytoryczny (zasadność czy celowość takich czy innych rozwiązań). Jeżeli w danym obszarze służby prawne zgłaszają zastrzeżenia formalne, wojewoda jako organ nadzoru nie może przechodzić obojętnie wobec uchwał, które budzą wątpliwości.
W przypadku wspomnianej uchwały Rady Miasta Krakowa wojewoda Klęczar nie zdecydował się na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały. Uznał jednak, że jest zasadne skierowanie skargi do Sądu Administracyjnego.
Główne wątpliwości dotyczą oceny, czy uchwała jest zgodna z art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Chodzi o wprowadzenie przepisów porządkowych niespełniających przesłanek określonych w tym przepisie ze względu na to, że obejmują one zakres uregulowany w odrębnych ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących.
Konkretniej rzecz ujmując, można uznać, że regulacje odnoszące się do „odpalania” wskazanych materiałów zawierają: art. 3 pkt 31) art. 9 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 62c ust. 1 pkt 1) ustawy o materiałach wybuchowych oraz art. 83 § 1 kodeksu wykroczeń. Sami w naszej skardze wskazujemy, że nie jest to bezdyskusyjne. Tym bardziej w naszym przekonaniu konieczna jest pogłębiona analiza poprzez stanowisko sądu.
Również na niejednolitą wykładnię prawa w zakresie ustanawiania przez rady gmin ograniczeń i zakazów w stosowaniu wyrobów pirotechnicznych i niejednoznaczne uregulowanie w tym obszarze wskazuje stanowisko rządu do poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (https://www.gov.pl/web/premier/stanowisko-do-poselskiego-projektu-ustawy-o-zmianie-ustawy-o-ochronie-zwierzat-oraz-ustawy-o-materialach-wybuchowych-przeznaczonych-do-uzytku-cywilnego-druk-nr-729).
W skardze poruszamy także kwestie wątpliwości w zakresie zgodności zapisów uchwały z art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście naruszenia zasady proporcjonalności ograniczania konstytucyjnych wolności i praw oraz swobody i wolności prowadzenia działalności gospodarczej – poprzez wprowadzenie zakazu niezgodnie z delegacją ustawową oraz brak wykazania, że zakaz jest niezbędny w stopniu uzasadniającym ograniczenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na ważny interes publiczny.
Zwracamy uwagę m.in. na to, że wprowadzany zakaz dotyczy odpalania materiałów pirotechnicznych widowiskowych, spośród których uchwała wymienia przykładowo: fajerwerki, petardy i ognie sztuczne. Obowiązujące przepisy prawa dokonują podziału tego typu materiałów pirotechnicznych na 4 klasy (art. 62c ust. 1 pkt 1 ustawy o materiałach wybuchowych). I tak np. klasa F1 to wyroby, które podczas działania charakteryzują się bardzo niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieistotnym poziomem hałasu, przeznaczone do użytku w budynkach oraz na zamkniętym obszarze na zewnątrz budynków.
Tymczasem brak zróżnicowania w zapisach uchwały wskazuje, że zakaz dotyczy wszystkich klas, w tym F1. Materiały pirotechniczne tej klasy podczas działania charakteryzują się nieistotnym poziomem hałasu. Przynajmniej w odniesieniu do tej klasy niezwykle trudno uznać spełnienie przesłanki naruszenia dobra, które ma być chronione zakazem (jakim jest spokój i zdrowie).
W skardze odnosimy się również do zasady demokratycznego państwa prawnego oraz zasady praworządności. Chodzi o wprowadzenie regulacji, która jest nieprecyzyjna, przez co istotnie utrudnia ustalenie normy z niej wynikającej, a w efekcie nie zapewnia możliwości należytego jej wykonywania.
Zwracamy uwagę na zapis z uchwały:
§ 3. Zakaz, o którym mowa w § 1, obejmuje tereny prywatne, jeżeli zakaz odpalania fajerwerków, petard, ogni sztucznych i innych materiałów pirotechnicznych widowiskowych skutkuje oddziaływaniem na miejsca dostępne publicznie.
Sformułowanie § 3 – zgodnie z którym należy badać, czy zakaz odpalania fajerwerków skutkuje oddziaływaniem na miejsca dostępne publicznie – dotknięte jest istotną wadą. Wydaje się, że tylko odpalanie fajerwerków może skutkować oddziaływaniem, a nie zakaz odpalania fajerwerków. W tym zakresie możemy mieć zatem do czynienia z daleko idącą pomyłką uchwałodawcy, skutkującą istotną wadą prawidłowości legislacyjnej całej uchwały. Wskazuje to na niespełnianie przesłanek prawidłowej legislacji (art. 2 i art. 7 Konstytucji RP).
Napisz komentarz
Komentarze